Od flamenco do sevillanas – taneczne oblicza Hiszpanii

Flamenco, jako jeden z najważniejszych elementów kultury hiszpańskiej, wywodzi się z różnych tradycji muzycznych i tanecznych, które łączyły się przez wieki. Jego geneza sięga głęboko w historię Andaluzji,gdzie konfluowały wpływy romskie,mauretańskie oraz andaluzyjskie. Ta unikalna mieszanka kultur stworzyła wyjątkowy język artystyczny, który do dziś fascynuje zarówno mieszkańców Hiszpanii, jak i turystów z całego świata.

Flamenco można podzielić na różne elementy, które współtworzą jego charakterystyczny wyraz artystyczny:

• Muzyka – Grana na gitarze, perkusji oraz przy użyciu tradycyjnych instrumentów, takich jak cajón, tworzy podstawę flamenco.
• Śpiew – Głęboko emocjonalne wykonywanie pieśni, które wyrażają radość, smutek i namiętność.
• Taniec – Figury i ruchy,które są intensywne i pełne ekspresji,wyrażają osobiste przeżycia tancerza.

jego rozwój był silnie związany z różnymi okresami w historii hiszpanii, w tym z czasem Reconkisty, kiedy to kultury muzułmańska i chrześcijańska zaczęły współistnieć. W XVIII wieku flamenco zaczęło zdobywać popularność i było wykonywane w kawiarniach i teatrach, co przyczyniło się do jego dalszej ewolucji.

Poniższa tabela przedstawia kluczowe czynniki wpływające na rozwój flamenco:

Jednym z nurtów wtórnych flamenco jest sevillanas, który powstał jako tańce ludowe z Sewilli. Zwłaszcza podczas festiwalu feria de Abril,sevillanas stają się niezwykle popularne,ukazując radosną i kolorową naturę hiszpańskiej kultury. Niemniej jednak, zarówno flamenco, jak i sevillanas, mimo różnic, mają wspólne korzenie i odzwierciedlają bogatą mozaikę hiszpańskiej tradycji.

Obecnie flamenco zyskało międzynarodowe uznanie i stało się symbolem Andaluzji, wpisanym na Listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO. Dzięki różnorodności stylów i unikalnym interpretacjom powoduje, że jego historia i wpływy nadal ewoluują, zdobywając serca kolejnych pokoleń.

Sevillanas to przemyślane i pełne energii tańce, które stanowią integralną część kultury andaluzyjskiej.Te ludowe choreografie, często tańczone w parach, mają swoje korzenie w regionalnych festiwalach i tradycjach, a ich rytmy niosą ze sobą niepowtarzalny klimat Sewilli.

Charakterystyczne dla sevillanas są:

• Rytmiczne kroki – Tancerze poruszają się w zgodzie z mocnym i wyraźnym rytmem,co sprawia,że każdy ruch jest wyrazisty.
• Elementy improwizacji – Chociaż sevillanas mają ustaloną strukturę, tancerze często wprowadzają własne akcenty, dzięki czemu każdy występ staje się unikalny.
• Wymiana między improwizacją a tradycją – Muzyka i taniec są ściśle związane, a tancerze często reagują na rytm i melodię w sposób bardzo osobisty.

Sevillanas składają się z czterech zwrotek, z których każda kończy się typowym dla każdego tańca stylem, co czyni je bardzo rozpoznawalnymi. To właśnie ta struktura pozwala na swobodną zabawę i interakcję między tancerzami oraz publicznością.

Pomimo że sevillanas mają głębokie historyczne korzenie, współczesne interpretacje zachwycają nowymi pomysłami choreograficznymi oraz świeżym brzmieniem muzyki. Choć tradycyjnie to tańce ludowe, dzisiaj są często wykonywane w bardziej formalnych kontekstach. Ciekawsze interpretacje można zobaczyć podczas:

• Festiwalu Feria de Abril – Kolorowe święto ozdobionych budynków i straganów stanowi doskonałą okazję do pokazania umiejętności tanecznych.
• Występów w lokalnych tabernach – Miejsca te oferują niepowtarzalną atmosferę, w której można docenić prawdziwy urok sevillanas.
• Międzynarodowych festiwali flamenco – Te wydarzenia łączą różne style tańca,również sevillanas,prezentując ich różnorodność.

warto zaznaczyć, że sevillanas to nie tylko tańce, ale także forma wspólnej zabawy i radości. Pamiętaj,że niezależnie od tego,czy jesteś doświadczonym tancerzem,czy osobą stawiającą pierwsze kroki w tej sztuce,najważniejsze jest cieszenie się ogniem i entuzjazmem,które te tańce niosą ze sobą.

są interesującym tematem dla każdego miłośnika hiszpańskich rytmów. Oba te tańce mają swoje unikalne cechy, które odzwierciedlają bogatą kulturę Andaluzji, ale różnią się pod wieloma względami.

Flamenco to sztuka, która łączy w sobie taniec, muzykę i śpiew, opierając się na ekspresji emocji. Pochodzi z różnych tradycji, w tym romskich, mauretańskich i hiszpańskich, co czyni go skomplikowanym i bogatym w różnorodność. Jego cechy to:

• Improwizacja: Taneczne kroki i muzyka często są improwizowane, co sprawia, że każdy występ jest niepowtarzalny.
• Ruch ciała: Flamenco kładzie duży nacisk na wyraziste ruchy rąk, nóg oraz mimikę, co odzwierciedla silne emocje.
• Muzyka i śpiew: Melodie flamenco są złożone, a śpiewacy często dodają do występu osobiste przeżycia.

Z drugiej strony, sevillanas są bardziej zorganizowaną formą tańca, charakterystyczną dla festiwali i imprez społecznych.Mają swoje korzenie w ludowej tradycji, co czyni je bardziej dostępnymi dla szerokiej publiczności. Oto kilka kluczowych różnic:

• Struktura: Sevillanas są podzielone na cztery części, co nadaje im uporządkowaną formę, w przeciwieństwie do swobodniejszej struktury flamenco.
• Wspólnota: Jest to taniec grupowy,często tańczo w parach,co sprzyja integracji społecznej.
• Muzyka: Sevillanas często mają czystszy i bardziej radosny dźwięk, z rytmami, które są łatwiejsze do nauki dla początkujących.

Omawiając te dwa style tańca, warto zauważyć, że chociaż różnią się one formą i techniką, to łączy je miłość do tańca i ekspresji.Oba, flamenco i sevillanas, oferują wyjątkowe doświadczenie kulturowe, które zasługuje na uznanie i celebrację w hiszpańskiej tradycji.

Kostium flamenco to nie tylko ubiór,lecz także ważny element tradycji i kultury Hiszpanii. Swoją inspirację czerpie z różnych epok i regionów, a jego unikalność objawia się poprzez różnorodność tkanin, kolorów oraz dodatków.

Główne elementy kostiumu

• Spódnice: Długie, często w bogatych kolorach, z charakterystycznymi falbanami, które dodają ruchu podczas tańca.
• Bluzki: Z reguły dopasowane, często z rzucającymi się w oczy detalami, takimi jak koronkowe wykończenia czy bufiaste rękawy.
• Rajstopy i buty: Czarne lub w odcieniach zbliżonych do głównych kolorów kostiumu, a buty flamenco mają specjalnie skonstruowaną podeszwę, aby wzmacniać dźwięk kroków.

Dodatki, które robią różnicę

Bez odpowiednich akcesoriów, nawet najpiękniejszy kostium flamenco straci na swoim charakterze. Warto zwrócić uwagę na:

• szal: Lekki, często z włókna naturalnego, może być noszony na różne sposoby.
• Wsuwki do włosów: Często zdobione kwiatami, mają za zadanie utrzymać fryzurę w ryzach podczas intensywnego tańca.
• Biżuteria: Dużo jest mowy o złotych lub srebrnych kolczykach oraz dużych bransolettach,które świetnie nadają się do uzupełnienia strojów.

Kolory i tkaniny – znaczenie wyboru

Wybór kolorów i tkanin odgrywa kluczową rolę w tworzeniu kostiumu flamenco. Oto, jak różne kolory mogą wpłynąć na odbiór tancerki:

Ostatecznie,dokładność szczegółów w stroju flamenco może podnieść poziom występu,dlatego każdy element powinien być starannie przemyślany i zaplanowany. Oryginalność oraz indywidualizm tancerki w połączeniu z tradycją tworzą zjawisko, które przyciąga uwagę i wzbudza emocje, nie tylko w Hiszpanii, ale na całym świecie.

W Polsce coraz więcej osób odkrywa piękno tańca flamenco, co przyczynia się do rozwoju szkół tańca oferujących ten zjawiskowy styl. W większych miastach można znaleźć różnorodne instytucje, które dostarczają nie tylko nauki tańca, ale także informacji o kulturze hiszpańskiej. Oto niektóre z nich:

• Szkoła Flamenco w Warszawie – oferuje regularne kursy dla początkujących oraz zaawansowanych, a także warsztaty z uznanymi nauczycielami z Hiszpanii.
• Casa de Flamenco we Wrocławiu – specjalizuje się w zajęciach dla dzieci i dorosłych, organizując również pokazy flamenco dla społeczności lokalnej.
• Flamenco Studio w Krakowie – proponuje unikalne połączenie tradycyjnych technik z nowoczesnym podejściem do choreografii, co przyciąga szeroką publiczność.

Oferta szkół flamenco w Polsce jest bardzo różnorodna i dostosowana do potrzeb uczestników. Uczniowie mogą wybierać spośród różnych form zajęć, takich jak:

• Kursy grupowe – idealne dla tych, którzy chcą się uczyć w atmosferze współpracy i wzajemnego wsparcia.
• Prywatne lekcje – skierowane do osób, które preferują indywidualne podejście i szybki postęp.
• Warsztaty i masterclass – organizowane sporadycznie przez znanych tancerzy, pozwalają na rozwój umiejętności w intensywnych sesjach.

Obok techniki tańca, szkoły stawiają również na rozwój ogólnej wiedzy o flamenco. Uczestnicy mogą uczestniczyć w:

• Zajęciach z muzykologii – gdzie uczą się o strukturze muzyki flamenco oraz jej instrumentach.
• Prezentacjach kulturowych – które przybliżają historię i znaczenie flamenco w kulturze hiszpańskiej.
• Spotkaniach z artystami – gdzie można posłuchać opowieści o drodze zawodowej tancerzy i nauczycieli.

Warto również zwrócić uwagę na programy wymiany z hiszpańskimi szkołami. Dzięki nim uczniowie mają szansę na:

Dzięki takim inicjatywom,taniec flamenco staje się coraz bardziej dostępny dla pasjonatów,a także pozwala na zbudowanie silnej społeczności miłośników tego wyjątkowego stylu.Bez względu na to, czy jesteś zupełnie nowy w świecie flamenco, czy masz już pewne doświadczenie, polskie szkoły tańca z pewnością oferują coś, co przyciągnie Twoją uwagę i pozwoli na rozwój osobisty w tej pasjonującej dziedzinie.

Flamenco to nie tylko taniec, to cała kultura pełna pasji, ekspresji i emocji.W Hiszpanii odbywają się liczne festiwale, które celebrują ten niezwykły styl artystyczny. Bez względu na to, czy jesteś zapalonym miłośnikiem flamenco, czy dopiero zaczynasz swoją przygodę z tym tańcem, oto kilka festiwali, które warto odwiedzić:

• Festival de Jerez – Organizowany w Jerez de la Frontera, jest to jeden z najbardziej prestiżowych festiwali flamenco, przyciągający artystów z całego świata. W programie znajdziesz zarówno spektakle, jak i warsztaty dla każdego poziomu zaawansowania.
• Bienal de flamenco – Co dwa lata odbywa się w Sewilli, przyciągając najlepszych wykonawców i pasjonatów flamenco.To prawdziwa uczta dla zmysłów, z bogatym programem koncertów i pokazów tanecznych.
• Festival flamenco de Nîmes – Choć odbywa się we Francji, ten festiwal flamenco ma hiszpańskie korzenie. Przyciąga uwagę zarówno mieszkańców, jak i turystów, oferując niesamowitą atmosferę.
• Festival Internacional del cante de las Minas – Miejsce spotkań dla miłośników śpiewu flamenco. Odbywa się w La Unión, gdzie można podziwiać nie tylko śpiewaków, ale i tancerzy, w atmosferze tradycyjnego hiszpańskiego miasteczka.

Każdy z tych festiwali ma swój unikalny charakter i atmosferę, ale łączy je miłość do flamenco i chęć dzielenia się nim z innymi. Uczestnictwo w prawdziwym flamenco to doświadczenie, które zostaje w pamięci na zawsze.

Jeżeli chcesz dowiedzieć się więcej o nadchodzących festiwalach, zwróć uwagę na poniższą tabelę, gdzie znajdziesz najważniejsze daty i lokalizacje:

Nie przegap tych wyjątkowych wydarzeń, które są prawdziwą ucztą dla ciała i ducha. Flamenco to magia, która ożywa na scenie, a festiwale to idealna okazja, aby poznać jej różnorodność i piękno.

Flamenco i sevillanas nie tylko są głęboko zakorzenione w kulturze hiszpańskiej, ale również odgrywają kluczową rolę w przyciąganiu turystów do kraju. Ich nasycone emocje, charyzm i charakterystyczny rytm stają się magnesem dla osób pragnących doświadczyć autentycznej hiszpańskiej atmosfery. Tańce te są nie tylko formą sztuki, ale także elementem, który znacząco wpływa na rozwój turystyki w Hiszpanii.

wielu turystów przyjeżdża do Hiszpanii z jednym celem: poznać flamenco i jego różnorodne oblicza. W szczególności Madryt, Sewilla oraz Granada tętnią życiem dzięki licznym pokazom, które przyciągają nie tylko amatorów tańca, ale również tych, którzy chcą zgłębić tajniki tego niezwykłego stylu.W miastach tych można znaleźć:

• Kluby flamenco z intensywnymi występami
• Warsztaty taneczne dla turystów
• Festyny i wydarzenia kulturalne związane z flamenco

Sevillanas, jako lokalny styl tańca, również przyciąga turystów, zwłaszcza podczas corocznych festiwali. Na Feria de Abril w sewilli, turyści mają okazję nie tylko podziwiać, ale także nauczyć się tej tradycyjnej formy tańca. To doskonała okazja do zanurzenia się w hiszpańskiej kulturze, która jest niezwykle gościnna i otwarta na nowo przybyłych. Festiwale te skutkują:

• Wzrostem liczby odwiedzających w danym okresie
• Promocją lokalnej kuchni i sztuki rzemieślniczej
• Umacnianiem wspólnoty lokalnej i wymiany kulturowej

W sferze ekonomicznej, flamenco i sevillanas przyczyniają się do tworzenia miejsc pracy w branży turystycznej. W miastach takich jak Sewilla,zaobserwować można:

Ostatecznie,flamenco i sevillanas nie tylko wzbogacają doświadczenie turystyczne,ale również umacniają obraz Hiszpanii jako destynacji bogatej w kulturę,historię i emocje. W erze globalizacji, te tradycyjne formy tańca stają się symbolem, które łączą pokolenia i kultury, przyciągając coraz więcej osób spragnionych autentycznych przeżyć.

Flamenco i sevillanas to nie tylko tańce, to cała kultura, która we włosach musuje pasją i emocjami.Jeśli pragniesz zanurzyć się w tę fascynującą sztukę, oto kilka filmów, które z pewnością cię zainspirują:

• „Flamenco” (1995) – Ten dokumentalny obraz w reżyserii Carlosa Saury jest hołdem dla flamenco. Oferuje niezapomniane występy znakomitych artystów i wprowadza widza w świat tej emocjonalnej sztuki.
• „Carmen” (1983) – W tej wersji znanej opery George’a Bizeta, flamenco gra kluczową rolę, nadając historii miłości i zazdrości wyjątkową intensywność. Współczesne ujęcie nie tylko przyciąga fanów muzyki klasycznej, ale również miłośników tańca.
• „Podziemni” (El callejón de los milagros, 1995) – To dramatyczna opowieść o życiu mieszkańców Sewilli, w której flamenco jest częścią ich codziennego życia. Film pokazuje, jak rytmy i pasje tej sztuki przenikają różne wątki ludzkiego doświadczenia.
• „Księżyc nad Małym miastem” (La luna negra, 1994) – Mieszanka elementów flamenco i tradycyjnej narracji, która odkrywa tajemnice małych hiszpańskich miasteczek, w których flamenco jest we krwi.
• „Mujeres al borde de un ataque de nervios” (1988) – W tej komedii Pedro Almodóvara pojawiają się elementy flamenco, które podkreślają emocjonalne napięcia bohaterów, dodając lekkości i koloru do fabuły.
• „La niña de tus ojos” (1998) – W filmie tym flamenco stanowi nie tylko tło, ale i centralny motyw, który odzwierciedla zawirowania historyczne oraz romantyczne zawirowania lat 30. XX wieku.

A jeśli chcesz zobaczyć flamenco na żywo, nie ma lepszej okazji niż festiwale i wydarzenia organizowane w całej Hiszpanii. Sevilia, jako kolebka flamenco, co roku przyciąga fanów z całego świata.Również współczesne produkcje teatralne wznoszą flot w tej sztuce na nowe wyżyny, łącząc tradycję z nowymi trendami.

Szukając inspiracji, nie zapomnij o klasykach, które także odkrywają współczesne rysy techniki tańca.Flamenco i sevillanas mają swój czas i miejsce w historii kina, które z pewnością zachwycą nawet najbardziej wymagających widzów.

Flamenco, jako złożona forma sztuki, wykracza daleko poza sam taniec. Jego rytmy i emocje znalazły odzwierciedlenie w wielu dziełach malarskich oraz literackich, tworząc niepowtarzalną atmosferę hiszpańskiej kultury. W dziełach artystów malarzy możemy dostrzec zarówno pasję flamenco, jak i jego kulturowe znaczenie.

Wśród malarzy, którzy poszukiwali inspiracji w flamenco, należy wymienić:

• Francisco Goya – jego obrazy często przedstawiają lokalne sceny tańca i tradycji ludowych.
• Joaquín Sorolla – poprzez swoje prace uwieczniał radość i dynamikę tańca,uchwycając chwilę w jej najbardziej ekspresyjnej formie.
• Pablo Picasso – większość jego dzieł wpisuje się w kulturę andaluzyjską, a flamenco pojawia się jako symbol emocjonalnej głębi i ekstazy.

Również literatura hiszpańska zawiera wiele odniesień do flamenco. Wybitni pisarze tacy jak:

• Lorca – w swoich wierszach często eksploruje temat tańca i muzyki, ukazując flamenco jako symbol wolności i buntu.
• Carmen de Bizet – historia Carmen to nie tylko opowieść o miłości, ale też manifestacja pasji flamenco, ukazanej w operze.
• Camilo José Cela – jego proza często różnicuje elementy kultury andaluzyjskiej, w tym flamenco, nadając im głębsze znaczenie społeczne.

Wszystkie te artystyczne inspiracje pokazują, jak flamenco przenika różne obszary życia i sztuki. Cząstki tej kultury znajdują odzwierciedlenie w różnych formach ekspresji, łącząc ludzi poprzez wspólne przeżycia i emocje. Flamenco, jako forma sztuki, której nie sposób zdefiniować w jednym wymiarze, niesie ze sobą bogactwo znaczeń, z których każde może być interpretowane na nowo przez artystów w różnych dziedzinach.

Flamenco, z jego intensywną ekspresją, staje się nie tylko formą tańca, ale i językiem, dzięki któremu artyści komunikują swoje najgłębsze emocje. Ruchy ciała są pełne pasji, a każdy gest to opowieść o miłości, bólu, radości i tęsknocie. Tancerze flamenco, w swoich niepowtarzalnych strojach, przyciągają wzrok, przenosząc widzów w świat intensywnych przeżyć.

Kluczowym elementem flamenco jest improwizacja, co sprawia, że każdy występ jest unikalny. Tancerze reagują na muzykę,emocje swoich partnerów oraz atmosferę wokół,co sprawia,że wyrażanie siebie staje się jeszcze bardziej autentyczne. W flamenco nie ma miejsca na schematyzm – każda nuta, każda pausa ma swoje znaczenie.

Najważniejsze emocje, które można dostrzec w tańcu flamenco, to:

• Pasje miłości – tancerze ukazują uczucia, które mogą być zarówno romantyczne, jak i destrukcyjne.
• Ból i cierpienie – poprzez ekspresywne ruchy, artyści wyrażają emocje związane z utratą lub samotnością.
• Radość i świętowanie – entuzjastyczne kroki i uśmiechy na twarzach tancerzy przekazują uczucie radości i satysfakcji.

Flamenco to nie tylko taniec, ale również formą narracji. Każdy występ jest opowieścią, często opartą na osobistych doświadczeniach artysty. Artyści łączą w sobie tradycję i nowoczesność, tworząc nowe interpretacje, które zachwycają i poruszają publiczność. Każdy krok, każdy obrót to forma komunikatu, który nie wymaga słów.

Oto krótka tabela, która ilustruje różne aspekty emocji wyrażanych w flamenco:

W każdym ruchu flamenco tkwi głębia emocji, a każdy tancerz staje się poetą w swoich wykonaniach. Taniec ten przypomina, że nasze uczucia, zarówno te radosne, jak i te smutne, są nieodłączną częścią ludzkiej egzystencji. Flamenco jest zatem nie tylko artystycznym wyrazem, ale także uniwersalną formą komunikacji, która łączy ludzi z różnych zakątków świata.

Planowanie warsztatów flamenco to ekscytujące wyzwanie,które wymaga staranności i pasji.Oto kluczowe kroki, które pomogą w zorganizowaniu niezapomnianej imprezy tanecznej.

• Wybór lokalizacji: Znalezienie odpowiedniego miejsca jest kluczowe. Poszukaj sali tanecznej,która posiada odpowiednią podłogę,akustykę oraz wystarczającą przestrzeń dla uczestników.
• Termin: Ustal termin, który nie koliduje z lokalnymi wydarzeniami kulturalnymi. Pamiętaj, że weekendy są najczęściej preferowane przez uczestników.
• Frekwencja: Określ maksymalną liczbę uczestników,aby zapewnić komfort i możliwość indywidualnej pracy z każdym z nich.

Podczas przygotowań nie zapomnij o promocji warsztatów. Wykorzystaj media społecznościowe, lokalne fora i grupy taneczne, aby dotrzeć do potencjalnych uczestników. Przygotuj grafikę promującą i zamieść ją w różnych kanałach:

Nie zapomnij o zorganizowaniu programu warsztatów. Dobrze zrównoważona struktura, która łączy technikę z elementami improwizacji, sprawi, że uczestnicy będą zaangażowani i zmotywowani do nauki. Rozważ wprowadzenie:

• Rozgrzewka: Krótkie ćwiczenia przygotowawcze, które wprowadzą uczestników w klimat flamenco.
• Nauka kroków: Uczestnicy powinni poznać podstawowe kroki i figury flamenco, a także technikę poruszania się po scenie.
• Improwizacja: Zachęć do wyrażenia siebie poprzez taniec, co doda indywidualny charakter warsztatom.

Na zakończenie zadbaj o podsumowanie warsztatów. To doskonały moment, aby zorganizować mały pokaz dla bliskich lub innych uczestników, co pozwoli na dodatkową motywację i poczucie osiągnięcia.

Flamenco i sevillanas to nie tylko tańce – to głęboko zakorzenione w kulturze hiszpańskiej wyrazy emocji, tradycji i pasji. Poznanie tych form sztuki otwiera przed nami drzwi do zrozumienia duszy Andaluzji oraz jej niezwykłych mieszkańców.

Przede wszystkim, flamenco to intensywność uczuć. Każdy ruch, każdy dźwięk gitary czy rytm stóp wprowadza nas w stan głębokiego przeżycia. Poprzez taniec wyrażane są radości, smutki oraz codzienne zmagania ludzi, co sprawia, że flamenco jest autenticznym językiem emocji.

Sevillanas, z kolei, to forma tańca bardziej radosna i towarzyska, idealna na festiwale i rodzinne zgromadzenia. Oto kilka powodów, dla których warto się z nią zapoznać:

• Łatwość nauki – rytmiczne kroki i powtarzalność czynności sprzyjają szybkiemu przyswajaniu choreografii.
• Integracja społeczna – sevillanas często tańczy się w grupie, co sprzyja nawiązywaniu nowych znajomości oraz wspólnej zabawie.
• Tradycja i radość – ten taniec łączy pokolenia, a jego wykonywanie to doskonały sposób na pielęgnowanie lokalnych zwyczajów.

Warto również zauważyć, że zarówno flamenco, jak i sevillanas są symbolami tożsamości hiszpańskiej. Ich odkrywanie pozwala nie tylko na zgłębianie lokalnych tradycji, ale również na lepsze zrozumienie kulturowych różnic w Europie i na świecie.

Znajomość flamenco i sevillanas to także możliwość doświadczenia magii Hiszpanii. To zachwycające połączenie sztuki,muzyki i tańca,które przemawia do serc,łącząc pokolenia przez wspólne przeżycia i niezapomniane chwile na parkiecie.